Хэн ч дэргэд минь байсангүй

Хэн ч дэргэд минь байсангүй

Гашуун нулимс уруул даван амтагдахад
Ганц ч үг гомдол дуслуулан унасангүй
Ганцаардал гутрал сэтгэлд нэвт амтагдахад
Ганцхан үг ч түүнийг дэвтээн норгосонгүй

Гуниг хөвөрсөн сэтгэл өмөлзөн гунихад
Гуравхан үгэн тайтгарал хань болон асгарсангүй
Мэгшин норгосон нойтон дэрийг минь хуваалцан
Мэгдэж зовинох хэн ч хажууд минь байсангүй

Гашуунаас гашуун нулимсан бороо сэтгэлд шиврэхэд
Гарт минь цув ч, шүхэр ч байсангүй
Хүйтнээс хүйтэн энэ үдшийн салхийг нөмөрлөх
Хажууд минь хэн ч байсангүй.

2009.09.03
Улаанбаатар хот.

Залхуу хүрээд байх юм аа

Залхуу хүрээд байх юм аа
Яг хийх гэхлээр эрээн дэлгэц бүрсийгээд л
Элдэв юмс үзэгдээд л залхуу хүрээд байхым аа
Харахгүй гэхээр л харагдаад хажуунаас хүн дуудаад л
Хэл өөрөөн загатнаад л хэдэн тийшээн арзганаад л
Нэг л мэдэхэд үдэш өнгөрч
Нилээдгүй хугацааг маацруулчихсан байхын
Харих гэхээр ажил нүдэнд
Хажууханд нь PC зэгсээстэй
Яг тэгээл хийх гэхээр
Чатанд найз зүүгдээд
Чанасан цай гүзээлмээр санагдаад
Дэлгэж тавьсан цаасаан хумиад
Дэлгэцнээс холхон чулуудчихаад л
Өдөр цагийг дэмий өнгөрөөж
Өөрийгөөн залхуунд даатгачих юм
Нэг мэдэхэд л нэгдэх
Нөгөө адил өдөр цаг урсаж
Баасан ахын төрсөн өдөр
Бараа бараагаараан болчих юм.
Зав гээчийг тэгээд
Залхуугаас хулгайлах гэхээр
Залхуу хүрээд байх юм аа

2009.03.04
Улаанбаатар хот.

Миний амьдрал

Цагаан цасан дэр мөр сараалах завгүй л өдрийг элээж
Цүнх дүүрэн ном чирсээр л гэртээн би ордог
Өнгө дүүрэн амьдралыг өрөөлөөс би нэхэлгүй
Өнөөдрийг маргаашийн төлөө гэж хичээнгүйлэн л хугасалдаг
Дуугайхан би дэлгэц ширтэж үдшийг жаргаадаг
Дуулим энэ хорвоог дэлгэцэн дотроос л олж би хардаг
Дуусашгүй эргэлдэх цагийн зүүнд зүүгдээстэй л эргэлддэг
Дутмагхан энэ амьдралтай дуу аялан нүдэлддэг
Хайрлуулж бас дурлуулж явах омог бардам залуу нас надад байна
Хайлж бас уясаж явах оргилуун итгэл ч бас байна
Хатуу орчлонгийн жавар үргэм халуун сэтгэл ч надад байна
Хагацал учралын түүх дүүрэн хөлдөж гэссэн зүрх ч бас байна
Хорин хэдхэн насаан харамчийн авдарт цоочилж
Хорвоогийн бор хоногийг хар цагаантай зодолдуулчихаад
Дуусаж тасалдсан бэхнийхээн адил дусагнаж унасан нулимастайгаан
Дурайсан урт замыг өөрийнхөөрөөн л мутарлаж сууна.

2009.04.20
Улаанбаатар хот.

...

Нулимс минь урс урс, хэнийг ч үл санах
Хоосон сэтгэлийн сүг болгож үлдээлгүй урсаад өг
Нэхэж өмөрсөн сэтгэлийг минь дэвтээж
Хэтэрч асгартал цуваад өг

Янаг минь

Тас тэвэрсээр
Цас орсоор
Чамайгаан норгохгүйн тулд ...

Тэвэрч өргөсөөр
Тэнхээ мэдэн гэлдэрсээр
Чамайгаан унагахгүйн тулд ...

Цав цагаахан цаасан дээр
Тас хараар эрээлсэн
Тансаг ялдам нүүрийг чинь цоо ширтсээр ...

Цаг хугацаа өнгөрсөөр
Цагаан цаас хар бэхээр
Чамайг би сэтгэлдээн зүрхэндээн сийлсээр ...

Мартагдашгүй, орхигдошгүй гэгээн бүхэн минь
Урагдашгүй, элэгдэшгүй тэвэр дүүрэн ном минь ээ.

2009.05.08
Улаанбаатар хот.

Нулимс

Нулимстайд
Энгэсэг халтайна, эвгүйцэж бухимдана
Зүрх базална, сэтгэл өвдөнө

Нулимсгүйд харин,
Зүрх хөлдөж, сэтгэл гөлийнө
Энгэр задгайрч, энгэсэг гялтайна.

2009.05.18
Улаанбаатар хот.

Үгүйлнэ

Уйтай үдшийн намуухан хөгөнд
Урсах нулимс, дуслах гунигаан товчилж ядна
Чамайг хайрласан сэтгэлээн юүлж
Чамтай өнгөрүүлсэн үдшээн товшино

Янаг уруул чинь ягаан хөхөвчтэй минь үнсэлцсэн
Ялгуухан хайрын халуухан үдэш дурсагдана.
Тэртээд өнгөрүүлсэн өдөр хоног
Тэнэгхэн миний нулимсан шилэнд тодорно.

Хавар цэцэглэсэн хайрын тэр үдэш
Хатаж гундсан навчтай цуг бүдгэрсэнгүй
Намар учран догдолсон янагийн тэр үдэш
Навч цэцэгтэй ч цуг дэлбээлэн цэцэглэсэнгүй

Нүгэл булаасан чиний хайрыг
Нэхэл дагуулан үдэж ядна
Хялбархан хувцас, нимгэн банзлаар
Хэдэн ном, хоосон ертөнцийг солимоор санагдана.

2009.05.29
Улаанбаатар хот.