Бүжнэ би

Сэтгэлд хурсан гунигаан
Сэгсчиж хаян бүжнэ би
Сэтэр зүүсэн нэрээн
Сэрээдэж хаян бүжнэ би
Үлэмж чанга аялгуунд
Үсэрч дэвхцэн бүжнэ би
Үй олны цэнгэл дунд
Үсээн сэгсчин бүжнэ би
Сайхан залуусын харцыг
Сүлбэж үлбэж бүжнэ би
Хөөрхөн бүсгүйн атааг
Хөдөлгөн байж бүжнэ би
Одоо би бүжиж байна
Орчлонг умартан доргиж байна
Амьдрал над дээр бүжихэд
Ай даа мөн чиг тэвчсэн дээ

2008.09.01
Улаанбаатар хот.

Хийсэж яваа цэцэгсийг чамтай цуг үлдээчихээд...

Инээд хөөр баяр гунигаан хуваалцаж
Итгэж дастал минь чи намайг аргадчихаад
Ялгуухан гунигт ая сэтгэлд минь хөглөж орхиод
Яаран яаран чи минь хааш одов оо

Бодол сэтгэлийг минь элэгдтэл эргүүлж уншичихаад
Борхон зүрхийг минь хааш нь хулгайлаад одов оо
Балын амттай цэцэгхэн насанд минь дурлачихаад
Башрын хайраар намайг хайрласан нь тэр үү

Итгэж, хайрласан сэтгэл дээр минь чи бүжчихээд
Ингээд л яваад өгөх байсан юм гэж үү
Янаг үнсэлт, бүлээн уруулаан сэтгэлд минь уяж орхичихоод
Яруухан эгшиг, ариухан аялгуу сэтгэлдээн хөглөн одов уу

Үүрдийн үгтэй зуурдын хайрыг чинь чамтай цуг үлдээчихээд
Үнэн гэж итгэсэн сэтгэлээн эвхээстэй нь би орхичихоод
Үрчийж одсон захиаг чинь дахин хэзээ ч дэлгэхгүйгээр
Үсэн буурал болтол чамайг л би хайрлана

Хэлж амжаагүй үгсээ нулимстайгаан цуг залгичихаад
Хийсэж яваа цэцэгсийг чамтай цуг үлдээчихээд
Будлиухан тэр хайрыг чинь чамаас хэзээ ч нэхэхгүйгээр
Буурал хорвоогийн өвөрт түүнтэй чинь цуг орно

2008.09.28
Улаанбаатар хот.

100 айлын гудамж

Хуучин усны тэрэгний эвдэрхий дугуйг
Хуруу гараараа эвлүүлж суугаа тэр бүсгүй
Хүний нутгийн хүйтэн салхинд
Хөлстэй, дарстай зүтгэсэн нэг залуугийн гэргий нь
Хөлсний хятадын угаадсан дээгүүр
Хөл бөмбөг тоглон гүйх тэр хүү
Харь оронд мөнгө хурааж буй
Хайртай аавынхаа бондгор үр нь
Хөдөө тэднийх малтай байсын
Хөргөгчин дотор нь мах байхгүй ээ одоо тэднийд
Хөөрхий аавийн барлагдаж олсныг ээж
Хужаагийн дэлгүүрт орлого болгоно
Хараагийн шилийг ерөөгийнхтэй цуглуулж хүү нь
Хорийн чихрээр ходоодоо баярлуулна
Арын хашааны ажилчин хятад
Атгахан газарт хашаа татаад
Шанага дүүрэн шороо ухаж
Шилтэй шингэнээр угааж өгнө
Хятад харин шаахайгаа углаастай
Хивстэй өрөөгөөр алхалдаг болно
Эгчид харин хужаа ах
Ээмэг зүүлт өгч хаяа баярлуулна
Эгч удахгүй түүнтэй гэрлэж
Ээжийг эмээ, аавыг өвөө болгоно
Бүл нэмж зуун айлынхан
Бяцхан эрлийз үртэй болно
Хөрш айлын Болд ах
Харааны шил олныг хаяна
Удахгүй тэгээд аав ирвэл
Улам олныг хүү цуглуулна.

2008.09.28
Улаанбаатар хот.

Будран орох анхны цас

Цасан цагаан ширхэг будран
Цагаан олоогүй хүйтнийг бэлэглэлээ
Өөрөөн гэхдээн газар унахдаан
Өнгөөн алдан хайлж орхилоо

Цаасан үг чинь бодролд минь хайлж
Цана хүүрэг сэтгэлд минь татууллаа
Өчигдөрхөн шивнэсэн хоосон үгс чинь
Өр зүрхийг минь халтартуулан буулаа

Будран бударсаар цасан ширхэгүүд
Буурал өнгө орчлонд нэмлээ
Бодолд минь хайлсан янаг үгс чинь
Буурал үс надад нэмлээ

Тэнгэрээс буусан хур тэгээд
Тэнд эндгүй шингэн одлоо
Тэнэгхэн чиний минь шивнээ үгс
Тэнд эндхийн бүсгүйчүүлд үлдлээ

Алаг хорвоод өнгө нэмж
Атга атгаар цас хаялна
Алаг зүрхэнд минь гуниг нэмж
Атгахан зүрхийг минь чимхлэн хаялна

Будран орох анхны цас аа

2008.10.12
Улаанбаатар хот.

Гэрэл үгүй бол сүүдэр гэж юуг хэлэх билээ

Ээжийн минь зөөлхөн гар үгүй бол
Эгэлгүй хатуу гэж юуг мэдрэхсэн билээ
Чиний минь ялгуухан хайр үгүйсэн бол
Чинь үнэн гэж би юунд итгэхсэн билээ

Жаргал гэж чи нэгийг бодвол
Зовлон гэж чамд өнөө нь бодогдоно оо
Бүхнийг чи өөр шигээн хайрлавал
Бүлээн дулааныг чи өдөр бүр мэдэрнэ ээ

Жаргах нарны гэрэлд жавартай үдшээн орхио
Маргаашийн мандах нарнаар магнайгаан тэнийлгэж амьдар аа
Өтөл нялхсын хооронд өчигдрөөн умартаж амьдар
Өнөөдрийн өөдлөх нарнаар өнгө нэмж амьдар аа

Найз гэж чи нэгийг онцолвол
Дайсан гэж чамд нэг оногдоно оо
Нөхөд гэж чи бүгдийг онцолвол
Дасаж бүгд чамайг хүндэтгэх болно оо

Гэрэл байдаг болохоор сүүдэр байдгиймаа
Гэгээн байдаг болохоор бараан бас байдаг юм аа
Өдөр байдаг болохоор шөнө байдгиймаа
Өр зүрх өвддөг болохоор догдлол баяслийг бас мэдэрдэг юм аа

Жаргал үгүй бол зовлон гэж юуг хэлэхсэн билээ...

2008.10.14
Улаанбаатар хот.

Задгай ба битүү

Бодсон хийснээ баруун солгойгүй чалчигчийг ам задгай гэнэ
Болзсон уулзсантайгаа баруун солгойгүй учрагчийг энгэр задгай гэнэ
Банзал, хантааз нь бүх л биеийг нь халхлахгүй бол хувцас задгай гэнэ
Баригдах хүрээ гэж үгүй аливаа юмыг л ер нь задгай гэнэ

Бодон бодон ганц үг унагагчийг битүү санаатан гэнэ
Бодолтой хэлсэн үг нь давхар утгатай бол битүү үг гэнэ
Баринтаглаж боосон бүхнийг битүү эд гэнэ
Баригдсан хүрээтэй зүйлийг л ерөнхийдөө битүү гэнэ

2008.11.10
Улаанбаатар хот.

Уншсан номоо чи газарт хаян босдог
Ухаан алдталаан адал явдал дунд өрнөчихөөд
Урдаас хойш хүртэл нь сампиртал нь эргүүлчихээд
Уншсан номоон чи газарт хаян босдог

Сонгодог зохиол л нэгэнтээ биш бол
Сонирхох зүйл үгүйг чи үл мэддэг

Азаргаан унан давхиад чи оддог
Адал явдалд дахин өрнөхөөр
Азтай учралд дахин нэгэнтээ автахаар
Азаргаан унан давхиад чи оддог

Сонгодог зохиол л нэгэнтээ биш бол
Сонирхох зүйл үгүйг чи үл мэддэг

Хайш яайшхан гарчиг төдийхөн номыг л
Хойноос нь урагш хүртэл нэвширтэл нь эргүүлчихээд босдог
Тархи чинь халаас шигээн нимгэн болохоор
Тэнд нь хаяад л босдог чи уншсан номоон.

2009.01.11
Улаанбаатар хот.